“Arzu edirəm ki, Xankəndi Pedaqoji İnstitutu yenidən fəaliyyətini bərpa etsin və mən yenə orada müəllim kimi işləyim. Bu, mənim çoxdankı niyyətimdir”.
Bunu Bizim.Media-ya açıqlamasında vaxtilə Xankəndi Pedaqoji İnstitutunda baş müəllim, Ümumtarix kafedrasının müdiri işləyən Mayıl Alıcanov deyib.
Professor həmin tarixi belə xatırlayır:
“1979-1988-ci illərdə Xankəndi Pedaqoji İnsitutunda Azərbaycan və SSRİ tarixi fənni üzrə müəllim işləyirdim. Həm də kafedra müdiri idim. Əslən şamaxılıyam, Bakı Dövlət Universitetini bitirmişəm. Şuşada istirahətdə olarkən təsadüfən dostlardan biri ilə rastlaşdım. O, yaxşı mənada məni təhrik etdi və Xankəndi Pedaqoji İnstitutundakı vakansiyadan yararlandım.
Həmin vaxtlarda institutda erməni müəllimlər üstünlük təşkil edirdi. 1988-ci ildə Qarabağda baş verən erməni qiyamının təhlükəsi ilə üz-üzə qaldığımız üçün institutun Azərbaycan şöbəsinin müəllim və tələbələri mayın 16-da Şuşa şəhərinə sığınmağa məcbur oldu. Bir müddət sonra 100 nəfərlik professor-müəllim kollektivi və 1200 nəfər tələbə ilə birlikdə Gəncə Pedaqoji İnstitutuna köçdük. Amma bir ildən sonra qərar verdik ki, doğma Qarabağa qayıtmalıyıq. 1989-cu il oktyabrın 25-də pedaqoji kollektiv Şuşaya köçürüldü.
Qarabağ hadisələri zamanı ermənilər tərəfindən döyülən müəllimlərimiz çox idi.
Biz Şuşada işləyərkən Ağdamdan Şuşaya gələn təyyarəni ermənilər vurdular. Həmin təyyarədə iki müəllimimiz – Mürşüd Dünyamalıyev və Alman dili müəllimi Sara xanım həlak oldu. Sara müəllimə o vaxtlar təzə nişanlanmışdı. Mən Xankəndi Pedaqoji İnstutunda işləyərkən yazıçı Sokrat Xanyan və vaxtilə “Dağlıq Qarabağ”ın spikeri işləmiş Alegey Yetayeviçi tanıyırdım”.
Mayıl Alıcanov onu da qeyd edib ki, hazırda Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin Şamaxı filialında çalışır. Xankəndinə dönəcəyi günü və Xankəndi Pedaqoji İnstitutunda yenidən çalışmağı səbirsizliklə gözləyir.
